Maandag 26 februari 2018 - Kruger Park: Berg-en-Dal naar Crocodile Bridge

De wekker gaat om kwart over zes en rond kwart over zeven zitten we in de auto voor onze eerste safari-dag. 

De route van vandaag voor de kenners van Kruger: vanuit Berg-en-Dal camp nemen we eerst de S110, een zandweg. Daar nemen we een afslag naar de Matjulu Waterhole. We nemen dezelfde weg terug en slaan dan af de S120 op. Dan de S121 en de S119. Hierna komen we op de S25 uit. Hier wordt vaak groot wild gezien. Niet ver voor onze eindbestemming van vandaag, Crocodile Bridge camp maken we een omweg over de S26 en de H5, komen weer uit op de S25 en rijden dan door naar het kamp. 

We zien impala’s, een kudu, onze eerste zebra en worden dan aangesproken door een Zuid-Afrikaan in een tegemoetkomende auto. Er liggen twee leeuwen langs de kant van de weg, een stukje verderop, zegt hij. Het zal toch niet dat we binnen een half uur na vertrek al onze eerste leeuwen zien? Maar het klopt! Nog geen tien meter naast de weg ligt een mannetjesleeuw, heerlijk te relaxen. Achter het bosje waar hij voor ligt zien we de achterpoten van een leeuwin. Dat is nummer één van the Big Five! 

The Big Five is een term die door de groot-wild jagers bedacht is en refereert aan de vijf dieren waarop het lastigst te voet gejaagd kan worden. Het zijn de volgende dieren:

• Olifant
• Leeuw
• Kaapse buffel
• Neushoorn (zowel de witte als de zwarte soort)
• Luipaard

Het is een beetje een sport om tijdens je bezoek aan het park al deze dieren gespot te hebben, en wij gaan daar natuurlijk ook voor. De eerste kunnen we alvast afstrepen!

Het duurt niet lang voor we ook de tweede zien: een Kaapse buffel. Twintig minuten later volgt nummer drie, een olifantenfamilie met jong, vlak bij ons. We besluiten het maar even te gaan vieren met een stuk worteltjestaart. Bij een vogelhut mogen we uit de auto. Dit mag slechts op een beperkt aantal plekken, waaronder de picknickplaatsen en vogelhutten zoals deze. We hebben gisteren bij de Spar in een vlaag van verstandsverbijstering een hele (!) worteltjestaart gekocht en die moet op. Geen betere reden om hem aan te snijden dan drie van the Big Five binnen drie uur! 

Maar het is nog niet afgelopen. Niet veel verder zien we twee neushoorns staan, wat de score op vier brengt. En het gaat maar door. Niet perse van the Big Five, maar wel ontelbare andere prachtige dieren: wrattenzwijnen, de eerste giraffes, nijlpaarden, blauwapen, bavianen, zebra's, kudu’s en zelfs een schildpad!

Ergens in de middag raak ik zó overweldigd door zóveel dieren dat ik er de slappe lach van krijg. Links, rechts, voor, achter: ik weet gewoon niet waar ik moet kijken! We blijven maar filmen, fotograferen en kijken. 

Om half vier rijden we Crocodile Bridge restcamp binnen. We registeren ons bij de receptie en krijgen te horen dat we ons om uiterlijk kwart over vier moeten melden voor de sunset drive die we enkele maanden geleden al geboekt hadden. We kunnen ons niet voorstellen dat na een dag als vandaag er nog meer moois te zien valt, maar we brengen snel onze bagage naar de cabin en lopen naar de safaritruck. 

Na een welkomstwoord met wat instructies door de gids/chauffeur vertrekken we. Vlak buiten het kamp bevindt zich een brug. Hier ligt een enorme krokodil (nylkrokodil) op de oever van de rivier. Verderop  zien we een aantal nijlpaarden (zeekoei) en aan de andere kant van de brug staan in de verte twee prachtige zadelbekooievaars (saalbekooievaar). Het begint dus goed! 

Bij een kruising komen we enkele andere safari wagens tegen. Een gids vertelt dat er een leeuw verderop ligt. Hij is bezig om een prooi te verorberen. We stoppen op een parkeerplaatsje die uitkijkt op een watertje en een helling aan de andere kant. En daar ligt inderdaad een leeuw. Hij bekijkt ons vanaf zijn hoge positie, geeuwt wat en likt ergens aan. Of het zijn prooi is of zijn poot kunnen we niet zien. Hij lijkt in ieder geval al aardig vol te zitten, want gegeten wordt er niet. 

Na een tijdje verlaten we de parkeerplek en rijden door. Een enorme olifant langs de kant van de weg trekt onze aandacht, er mist een stuk uit zijn rechter oor. Hij moet volgens de gids zeker zo'n veertig aar oud zijn. Wat een majestueus dier!

Het begint inmiddels wat te schemeren. Niet ver van de auto zien we iets lopen. Het is een zadeljakhals (rooijakkals). Hij bekijkt ons even en loopt verder, af en toe nog achterom kijkend.

Vanaf hier zien we vrijwel geen dieren meer, het is nu volledig donker.  Maar dan stopt de wagen, net voordat we het kamp weer bereiken. Midden op de weg ligt een groep wilde honden, we tellen er zeven. Ze kijken verstoord naar ons. Maar om verder te kunnen rijden moeten ze toch echt opzij. Morrend staan ze een voor een op, ze hebben duidelijk geen zin om van het nog warme asfalt op te staan. Na een tijdje zijn ze allemaal in de benen en kunnen we verder rijden. Twee roedels wilde honden op één dag, wat een geluk! Het was sowieso een fantastische dag, wat hebben we veel dieren gezien! 

Als we net bij onze cabin zijn horen we wat gesnuif en hoe gras uit de grond wordt getrokken. We kunnen niet zien wat voor dier het geluid maakt dus halen we onze zaklantaarns erbij. Achter het hek, slechts een paar meter bij ons vandaan staat een enorme olifant malse grasjes te snaaien. Een olifant! In onze ‘achtertuin’! Geweldig!! En als er even later aan onze kant van het hek ook nog een impala voorbij komt is het feest compleet.

We zijn te laat terug om nog te kunnen eten dus roosteren we wat brood dat we nog hadden en trekken het flesje rode wijn open dat we van neef Jan mee hadden gekregen om op de tweede dag in Kruger op te drinken. We drinken op zijn hopelijk snel verbeterende gezondheid en houden het niet lang daarna voor gezien. Als ik mijn ogen dichtdoe zie ik alleen maar beelden van dieren aan de binnenkant van mijn oogleden. Wat een dag...

Zondag 25 februari 2018 - Spings naar Kruger National Park

Het is na tienen als we afscheid nemen van Ruben en Anja en op weg gaan naar het Kruger Park. 

Het is warm en zonnig, de thermometer in de auto geeft 26 graden aan. In twee uur rijden we van Springs naar Belfast. Hier stoppen we voor een lunch bij de Wimpy (ken je die nog?). Van de milkshakes springt het glazuur van je tanden maar ze zijn heerlijk! 

Anderhalf uur later zijn we in Nelspruit. Hier willen we nog wat boodschappen doen maar het winkelcentrum blijkt net te sluiten. Een behulpzame dame verwijst ons naar de Spar een paar kilometer verderop en die blijkt inderdaad open te zijn. Het is de hele dag mooi weer geweest maar nu regent het hard en het onweert flink. Op verzoek kun je droog van de auto naar het winkelcentrum komen door een van de medewerkers te wenken die vervolgens met een grote paraplu aan komt lopen. Dat zie ik ze bij ons bij de Albert Heijn nog niet snel doen... Wij laten ons in ieder geval gewoon lekker natregenen. 

Niet ver buiten Nelspruit haalt een ambulance ons in. Even verderop staan waarschuwingsborden dat er een ongeluk is gebeurd. Het is een zwaar ongeluk. Er is een toeristenbus bij betrokken (deze zit aan de voorkant flink in elkaar), een busje met aanhanger die aan één kant beshadigd is en twee personenwagens die total los zijn. Er staan veel hulpdiensten en ze zijn net bezig om een oudere man uit een van de twee personenwagens te bevrijden. Het is een chaos. Het verkeer gaat aan alle kanten langs het ongeluk en er is niemand die het verkeer regelt. Het ziet er allemaal niet best uit. 

We moeten een beetje voortmaken. De poort bij Malelane waar we het Kruger Park in zullen rijden sluit om 18:30 en Berg-en-Dal, het kamp waar we vannacht zullen slapen ook. Vlak voordat we bij de gate zijn komen we over de Krokodil rivier. Het begint al wat donker te worden en boven de rivier vliegt een grote groep witte reigers. Naast de rivier zien we een kudde van zo’n 30 impala’s. We stoppen even om foto’s te maken en rijden dan door naar de gate, waar we even na vijf uur zijn. We registreren ons en dan wordt de slagboom voor ons open gedaan. We zijn in het Kruger Park!

De maximum snelheid op de asfaltwegen is 50 dus we rijden rustig door. Jack spot pal naast de weg een prachtige rooibok (impala) die het prima vindt om even voor ons te poseren.

En dan rijden we Berg-en-Dal camp binnen. Bij de receptie worden we vriendelijk ontvangen en krijgen we de sleutel van bungalow nummer 91, aan de rand van het kamp. Het is een prima huisje met drie bedden en een keukentje. We brengen onze spullen naar binnen en lopen dan terug richting de receptie, waar ook het restaurant en een winkeltje is. We horen iets ritselen naast het pad, vlak bij ons staan twee impala’s naar ons te kijken. Als we wat dichterbij komen verdwijnen ze in het struikgewas. Er zijn dus ook dieren in het omheinde kamp!

Het eten in het restaurant is smakelijk en na de maaltijd wandelen we terug naar ons huisje. We besluiten om morgen niet héél vroeg op te staan. De afgelopen dagen waren best intensief en we willen een klein beetje rustig aan doen. Hopelijk zien we desondanks toch mooie dieren! 

Zaterdag 24 februari 2018 - Nigel & Springs

We slapen lekker een beetje uit en ontbijten samen met Ruben en Anja. Daarna gaan we weer richting Nigel voor een bezoek aan Jan en Eileen, een andere neef en zijn vrouw van Barth en Jack . Wel met een omweg van 30 kilometer, want we hadden de juiste straat maar niet de juiste plaats ingesteld ;-)

We blijven er de hele middag. De neven hebben elkaar sinds 1969 niet meer gezien en er valt dus veel in te halen. Net zoals bij de rest van de familie zijn ze hartelijk en warm en voelen we ons meer dan welkom. 

De avond brengen we door bij Ruben en Anja. Hun dochter en haar man en kind zijn er ook en schoonzoon Owen verzorgt voor ons een zeer smakelijke braai. Veel te snel is de avond voorbij. De tante van Jack en Barth heeft het er zwaar mee dat we nog wel in Zuid-Afrika zijn maar dat ze ons niet meer ziet. We overleggen even en besluiten dan ons reisschema een beetje aan te passen zodat we de laatste avond nog bij tante Trijn door kunnen brengen. 

Morgen begint ons Kruger Park avontuur!

Vrijdag 23 februari 2018 - Nigel en Springs

Om half 10 landen we op Tambo International Airport en niet veel later kunnen we het vliegtuig verlaten. We zijn in Zuid-Afrika! 

We waren gewaarschuwd voor de lange rijen bij de douane maar dat valt erg mee. We krijgen ons visum, halen onze bagage op en gaan op zoek naar het autoverhuurbedrijf First. Na het invullen en ondertekenen van talloze formulieren krijgen we een envelop met de sleutel in de handen geduwd en kunnen we in de parkeergarage onze auto op gaan zoeken. 

We hadden een Toyota verwacht maar treffen een Ford Tourneo aan. Niet een van de stoerste auto’s maar hij is hoog en ruim van binnen en heeft grote ramen, wat straks in het Kruger Park ideaal zal zijn. 

En dan is het tijd om ons in het Zuid-Afrikaanse (links rijdende) verkeer te storten. Zuinige Nederlanders als we zijn hebben we er geen TomTom bij gehuurd. We navigeren door middel van de app maps.me maar die stuurt ons direct al de verkeerde kant op. Uiteindelijk weten we de juiste weg naar het stadje Nigel te vinden en een klein uur later staan we voor het hek bij het huis van de tante van Barth en Jack. 

De eerste twee dagen in Zuid_Afrika zullen in het teken staan van het bezoeken van familie. We brengen de middag door bij tante Trijn. In haar prachtige tuin vliegen bontgekleurde vogels af en aan. En de grootste verrassing op vogelgebied is toch wel de grote uil die in de boom achter het huis zit. Volgens tante is het weer vandaag niet goed (het is bewolkt en ongeveer 21 graden) maar wij vinden het weer heerlijk in vergelijking met de vrieskou thuis!

Aan het begin van de avond gaan we samen met neef Ruben en zijn vrouw Anja uit eten en rijden daarna samen met hen door naar Springs, een kilometer of 20 verderop. We zullen de komende twee nachten bij hen logeren. Het was een erg fijne eerste dag. We zijn door iedereen extreem hartelijk ontvangen en we voelen ons heel erg welkom hier. Wat een mooie start van deze reis! 

Donderdag 22 februari 2018 - Op naar Johannesburg!

Maandenlang hebben we er naar uitgekeken en opeens is het dan toch 22 februari en gaat de reis van Barth, Jack en mij beginnen. 

En wat denk je, onderweg naar Schiphol spotten we al de eerste olifanten! ;-))

We hebben er zin in! Een beetje warmte op het lijf, familie zien, dieren spotten en heel veel lol maken samen. 

Om 19:35 vliegen we eerst naar Frankfurt, een vluchtje van een uur. Het is een flinke wandeling naar gate Z69, helemaal aan het einde van de pier. Er staat al een enorme rij mensen te wachten tot we kunnen boarden, reden voor ons om nog even lekker onderuit te gaan. 

Anderhalf uur later vertrekt de 10,5 uur durende vlucht aan boord van de Boeing 747-8 naar Johannesburg. 

We installeren ons in de stoelen en niet veel later vertrekken we. 

Na 2,5 uur vliegen krijgen we de warme maaltijd geserveerd, het is dan ruim na middernacht. Het is tot nu toe een wat rommelige vlucht geweest: dan weer te warm, airco aan, dan weer te koud dus dekentje over, verwarming weer aan en dekentje weer af, het in flight systeem doet het niet goed dus herstarten, en daarna nog een keer. Het systeem blijft haperen en we geven het maar op om La La Land te kijken.

We vliegen over Tunesië heen. Het is na één uur 's nachts maar er brandt overal in de dorpjes licht en ook branden er grote vuren. Zouden de Tunesiers iets aan het vieren zijn? 

We hebben nog iets meer dan zeven uur vliegtijd en 6520 kilometer voor de boeg dus is dit een goed moment om te proberen om een paar uurtjes te slapen.